Πέμπτη, 28 Απριλίου 2011

ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΔΙΑ ΝΟΜΟΥ ΝΑ ΣΠΕΡΝΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΑΥΛΗ


Δεν είναι μακριά ο καιρός που δεν θα μπορούμε να φυτεύουμε ούτε δυόσμο και βασιλικό στις γλάστρεςτων μπαλκονιών μας –πολύ περισσότερο να καλλιεργούμε κηπευτικά και άλλα είδη διατροφήςστους κήπους και στα χωράφια μας, για την κάλυψη των προσωπικών και οικογενειακών αναγκών μας, χωρίς τον απόλυτο έλεγχο κάποιων πολυεθνικών εταιριών που έχουν επιβάλει τις πολιτικές τους ακόμα και σε υπερδυνάμεις όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση και οιΗνωμένες Πολιτείες!..

Η Ελλάδα είχε πάρει προθεσμία έως την  μέρα του τρέχοντος μήνα από την Ευρωπαϊκή Ένωση, προκειμένου να ισχύσει και εδώ ο περιβόητος Διατροφικός Κώδικας –που περιλαμβάνεται σε κοινοτική Οδηγία του 2004.  Δηλαδή, από την 1η Απριλίου 2011  ουσιαστικάκάθε καλλιέργεια (όσο μικρή κι αν είναι) στη χώρα μας υπόκειται στις αυστηρές –και ύπουλες- διατάξεις του Διατροφικού Κώδικα, που ορίζει συγκεκριμένες προδιαγραφές και –στην πράξη- παραδίδει τους καταναλωτές στο έλεος των μεγάλων εταιριών που ελέγχουν το συντριπτικό ποσοστό της τροφικής αλυσίδας παγκοσμίως είτε μέσω της διάθεσης των σπόρων (υβρίδια καιΓενετικά Τροποποιημένες καλλιέργειες) είτε μέσω της βιοτεχνολογίας και της επεξεργασίας τροφών.
Βάσει ενός αντίστοιχου Κώδικα (με την ονομασία Senate Bill 510), στις Ηνωμένες Πολιτείεςεδώ και καιρό απαγορεύονται οι ατομικές καλλιέργειες στα σπίτια των Αμερικανών!  Επιπλέον, η κυβέρνηση των ΗΠΑ έχει περάσει (χωρίς τυμπανοκρουσίες) νόμο, σύμφωνα με τον οποίο το νερό της …βροχής ανήκει στο κράτος και απαγορεύεται στους πολίτες να το χρησιμοποιούν χωρίς να πληρώνουν αντίτιμο στην (κρατική ή πολιτειακή) υπηρεσία ύδρευσης!  

Το ζήτημα των καλλιεργειών και των φυτικών προϊόντων που φτάνουν ανεπεξέργαστα ή ελαφρώς επεξεργασμένα στο τραπέζι των Ευρωπαίων (και Ελλήνων, φυσικά) καταναλωτών μόλις τώρα αρχίζει.  Η Ελλάδα είναι υποχρεωμένη να συμμορφωθεί προς την προαναφερθείσα κοινοτική Οδηγία και να θέσει εκτός κυκλοφορίας όσα φυτικά προϊόντα (βότανα και παράγωγά τους, λαχανικά, βιταμίνες κ.α.) δεν έχουν κατοχυρωθεί –με πολυδάπανες και χρονοβόρες διαδικασίες- με βάση τις απαιτήσεις του Διατροφικού Κώδικα, για την προστασία –υποτίθεται- του καταναλωτικού κοινού.
Ο Διατροφικός Κώδικας, όπως φαίνεται, θα είναι ένα είδος «Μεγάλου Αδελφού», που θα παρακολουθεί εκ του σύνεγγυς αν και πόσοι παρεκκλίνουν από το αυστηρότατο πλαίσιό του, παράγοντας ελεύθερα προϊόντα που έως τώρα είναι νομιμότατα και πληρούν κάθε κανόνα ασφαλείας.

Πόλεμος στη Φύση
Είναι γνωστός, εδώ και χρόνια, ο πόλεμος που διεξάγουν οι μεγάλες φαρμακευτικές και χημικές βιομηχανίες στα φυτικά σκευάσματα που χρησιμοποιούνται ευρύτατα σε πολλές περιοχές του κόσμου (Κίνα, Ινδία, Λατινική Αμερική, αλλά και στην Ελλάδα) για διατροφικές, αλλά καιθεραπευτικές ανάγκες.  Τώρα, ο πόλεμος αυτός διευρύνεται σε όλο το φάσμα της τροφικής αλυσίδας, προκειμένου να ελεγχθεί ασφυκτικά από συγκεκριμένα κέντρα η παραγωγή καιδιακίνηση κάθε είδους τροφίμου, που δεν παράγεται στα εργαστήριά τους.  
Οι Έλληνες αγρότες έχουν ήδη εξοικειωθεί τα τελευταία χρόνια με τις κατευθυνόμενες (μέσω των κοινοτικών επιδοτήσεων) καλλιέργειες και τα σοβαρότατα προβλήματα που αυτές δημιουργούν.  Όπως και  με τους σπόρους «νέας γενιάς», που παράγονται στα εργαστήριαπολυεθνικών γιγάντων και τους αγοράζουν πανάκριβα –αντί να τους προμηθεύονται από την προηγούμενη σοδειά τους, όπως γίνεται παραδοσιακά από τότε που το ανθρώπινο γένος ανακάλυψε τη γεωργία.
Ιδιαίτερα κατά την προηγούμενη δεκαετία, η δομή της αγροτικής παραγωγής άλλαξε δραματικά και στη χώρα μας, με τις πολυεθνικές εταιρίες (Mosanto, Bayer CropScience, BASF, Syngenta, DuPont Pioneer, Cargil κ.α.) να σφίγγουν κάθε χρόνο περισσότερο τον κλοιό, προσφέροντας ωςδόλωμα στους Έλληνες γεωργούς μεγαλύτερη παραγωγή και καλύτερα προϊόντα –άρα, μεγαλύτερο εισόδημα…

Αυτοκτονίες στην Ινδία
Στην πράξη, όμως, το πείραμα έχει γίνει στην Ινδία την τελευταία δεκαετία (1998-2008) και οδηγεί κάθε χρόνο εκατομμύρια αγροτικές οικογένειες στην εξαθλίωση και πάνω από 200.000απελπισμένους Ινδούς γεωργούς στην αυτοκτονία!
Οι πολυεθνικές αυτές, με κατάλληλη προπαγάνδα, έπεισαν τους Ινδούς αγρότες να εγκαταλείψουν τους παραδοσιακούς τρόπους καλλιέργειας και να προτιμήσουν έναν συγκεκριμένο (γενετικώς τροποποιημένο) σπόρο βαμβακιού –το Βαμβάκι ΒΤ- που θα τους εξασφάλιζε πολλαπλάσια παραγωγή.
Οι εταιρίες -κυρίως η Mosanto, που ελέγχει πάνω από το 70% της παγκόσμιας αγοράς σπόρων- προμήθευσαν δωρεάν αρχικά το νέο σπόρο (υβρίδιο) στους αγρότες, που είδαν πράγματι την παραγωγή τους τον πρώτο χρόνο να αυξάνεται θεαματικά.  
Από τον δεύτερο χρόνο, όμως, (βάσει των συμβολαίων που είχαν υποχρεωθεί να υπογράψουν με τις συγκεκριμένες εταιρίες) ήταν υποχρεωμένοι να αγοράζουν τους σπόρους και να τους χρησιμοποιούν αυστηρότατα μόνο μέσα στην ίδια χρονιά –χωρίς να επιτρέπεται να κρατούν ένα μέρος για τον επόμενο χρόνο, ακόμα κι αν τους περίσσευαν!  Διαφορετικά, τιμωρούνταν μεεξοντωτικά πρόστιμα και δεν είχαν ξανά πρόσβαση στην αγορά σπόρων!..  Αν και οι εταιρίες εγγυούνταν ότι οι καλλιέργειες με τους νέους (μεταλλαγμένους) σπόρους είναι εξαιρετικά ανθεκτικές σε παράσιτα και ασθένειες, εν τούτοις αποδείχθηκε πως η παραγωγή ευημερούσε μόνο με χρήση μεγάλου όγκου λιπασμάτων και παρασιτοκτόνων (που οι αγρότες είναι υποχρεωμένοι να προμηθεύονται μόνο από τις ίδιες εταιρίες –βάσει των συμβολαίων τους).  
Έτσι, μέσα σε λίγα χρόνια, οι αγρότες που εγκατέλειψαν τις παραδοσιακές καλλιέργειες και στράφηκαν στην καλλιέργεια του βαμβακιού ΒΤ (οδηγώντας την Ινδία στη δεύτερη θέσηπαραγωγής βάμβακος στον κόσμο) πρέπει να δαπανούν ετησίως το 40% του εισοδήματός τους για αγορά σπόρων, το 20% για λιπάσματα και τουλάχιστον 10% για παρασιτοκτόνα.  Με το υπόλοιπο 30% καλούνται να καλύψουν τα άλλα έξοδα της καλλιέργειας (εργατικά, ύδρευση, αποπληρωμές τόκων στις Τράπεζες, μισθώματα εκτάσεων κ.α.) και, φυσικά, να ζήσουν τις οικογένειές τους.  
Η κατάσταση αυτή, που επιδεινώνεται δραματικά χρόνο με το χρόνο, έχει ρίξει σε πραγματική εξαθλίωση και έσχατη απελπισία εκατομμύρια αγροτών στην Ινδία, που υποθηκεύουν πλέον κάθε μέτρο γης στις Τράπεζες, σ’ έναν φαύλο κύκλο που πλουτίζει ανεξέλεγκτα τις εταιρίες και οδηγεί μαθηματικά στον αφανισμό τους αγρότες.

Σάββατο, 23 Απριλίου 2011

paraxwrish apo venizelo tou paulou mela

Την παραχώρηση του στρατοπέδου ΠΑΥΛΟΥ ΜΕΛΑ στον δήμο ΑΓΙΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ανακοίνωσε ο υπουργος εθνικης αμύνης Ευαγγελος Βενιζελος.Η προοπτική ανοικοδόμησις παρκου αναψυχής και χώρου πρασινου ηταν ενα αίτημα πολλών χρόνων, που παίρνει σάρκα και οστά έπειτα απο την αναπάντεχη απόφαση του κυριου Βενιζελου.

Τετάρτη, 20 Απριλίου 2011

το τελος απο το νησι

Το τελος της πετυχημένης σειράς φημες το εμφανιζουν να ειναι διαφορετικο απο το ομώνυμο βιβλιο,το τελος του ειναι διαφορετικο και απροσμενο και εμφανιζεται απο πηγες καπως ετσι.

Πέμπτη, 7 Απριλίου 2011

ΕΝΑ NTOKIMANTER ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΠΟΥ ΥΠΟΤΑΧΘΗΚΕ ΣΤΟ ΧΡΕΟΣ


DEBTOCRACY // ΧΡΕΟΚΡΑΤΙΑ

Όταν η δημοκρατία

υποτάχθηκε στο χρέος


Για πρώτη φορά στην Ελλάδα, ένα ντοκιμαντέρ με παραγωγό το θεατή. Το DEBTOCRACY αναζητά τα αίτια της κρίσης χρέους και προτείνει λύσεις που αποκρύπτονται από την κυβέρνηση και τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης. Το ντοκιμαντέρ θα διανέμεται δωρεάν από τα τέλη Μαρτίου χωρίς δικαιώματα χρήσης και αναμετάδοσης και θα υποτιτλιστεί σε τουλάχιστον τρεις γλώσσες.

Ο Αρης Χατζηστεφάνου και η Κατερίνα Κιτίδη μιλούν με οικονομολόγους, δημοσιογράφους και προσωπικότητες από όλο τον κόσμο περιγράφοντας τα βήματα που οδήγησαν την Ελλάδα στην παγίδα του χρέους- τη χρεοκρατία. Το DEBTOCRACY παρακολουθεί την πορεία χωρών όπως ο Ισημερινός, που δημιούργησαν Επιτροπές Λογιστικού Ελέγχου αλλά και την αντίστοιχη προσπάθεια που ξεκίνησε στην Ελλάδα.

Στο Debtocracy μιλούν, μεταξύ άλλων, οι ακαδημαϊκοί Ντέιβιντ Χάρβεϊ, Σαμίρ Αμίν, Κώστας Λαπαβίτσας και Ζεράρ Ντιμενίλ, ο φιλόσοφος  Αλέν Μπαντιού, ο επικεφαλής της επιτροπής λογιστικού ελέγχου του Ισημερινού Ούγκο Αρίας, ο πρόεδρος του CADTM Ερίκ Τουσέν, ο Αργεντίνος σκηνοθέτης Φερνάντο Σολάνας, δημοσιογράφοι όπως  o Άβι Λιούις (συγγραφέας/σκηνοθέτης του ντοκιμαντέρ The Take – Η κατάληψη) και ο Ζαν Κατρμέρ (Liberation). Ακόμη προσωπικότητες όπως ο Μανώλης Γλέζος και η αντιπρόεδρος του γερμανικού κόμματος Die Linke Ζάρα Βάγκενκνεχτ.

Τη μουσική επένδυση προσφέρει ο Γιάννης Αγγελάκας και επιστημονική επιμέλεια έχει ο δημοσιογράφος και οικονομολόγος Λεωνίδας Βατικιώτης.

Την παραγωγή του DEBTOCRACY ανέλαβε η εταιρεία BitsnBytes. Το μοντάζ υπογράφει ο Άρης Τριανταφύλλου.

Σε αυτή την προσπάθειά ζητάμε τη βοήθειά σου. Οι δημιουργοί του DEBTOCRACY εργάστηκαν αφιλοκερδώς αλλά τα έξοδα ανέρχονται ήδη σε χιλιάδες ευρώ. Προκειμένου να αποφύγουμε κάθε είδους εξαρτήσεις απευθυνόμαστε σε συνδικάτα και εργατικές ενώσεις. Κυρίως όμως απευθυνόμαστε σε πολίτες που θέλουν να γίνουν συμπαραγωγοί. Ενίσχυσε και εσύ την παραγωγή  ενός ανεξάρτητου ντοκιμαντέρ, καταθέτοντας όσα χρήματα επιθυμείς μέσω Paypal ή σε τραπεζικό λογαριασμό. Όσοι το επιθυμούν θα αναφέρονται ως συμπαραγωγοί.



O Αρης Χατζηστεφάνου είναι δημιουργός της εκπομπής Infowar στο Ρ/Σ Σκάι και αρχισυντάκτης του Thepressproject.gr


H Κατερίνα Κιτίδη είναι αρχισυντάκτρια του tvxs.gr και του τηλεοπτικού Infowar.

Παρασκευή, 1 Απριλίου 2011

εχουν χρεοκοπησει λεει το ECONOMIST

  1. Έχουν χρεοκοπήσει. Ας το παραδεχτούν είναι ο τίτλος του άρθρου του περιοδικού Economist.Οι ηγέτες της Ευρώπης φέρουν μεγάλο μέρος της ευθύνης, τονίζεται στο άρθρο. Η Ελλάδα και η Ιρλανδία έχουν κάνει ηρωικές περικοπές στον προϋπολογισμό. Η Ελλάδα προσπαθεί σκληρά για να απελευθερωθεί από τις ακαμψίες της οικονομίας της.Ουσιαστικά, προτείνεται η αναδιάρθρωση χρεών για την Ελλάδα, την Ιρλανδία και την Πορτογαλία.
  2. Η Ελλάδα θα πρέπει να σταματήσει να προσποιείται ότι μπορεί να αντέξει το τρέχον δανειακό βάρος και να ασκήσει πιέσεις για αναδιάρθρωση», σημειώνει μεταξύ άλλων ο αρθρογράφος του Economist.καταλήγει πως η ελπίδα βρίσκεται στο ΔΝΤ, οι οικονομολόγοι του οποίου έχουν εμπειρία στις κρίσεις χρέους.     ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΜΑΣ ΛΕΝΕ ΠΩΣ,ΤΟ ΔΝΤ ΕΙΝΑΙ Η ΜΟΝΗ ΛΥΣΗ.εξωφρενων πραγματα ΔΛΔ.